“De rivier die alles meesleurt, noemt men gewelddadig, maar niemand noemt de oevers die hem insluiten gewelddadig”, zei Bertolt Brecht. Dit doet denken aan de debatten over het geweld dat de sociale mobilisaties van de afgelopen dagen met zich heeft meegebracht. Als we het hebben over geweld, moeten we eerst begrijpen waar het vandaan komt, wie het uitoefent, wie er allemaal slachtoffer van is en in welke context het plaatsvindt. Niet alle vormen van geweld zijn van dezelfde aard. En vooral: over sommige vormen van geweld wordt veel gesproken, terwijl andere diepere vormen van geweld worden geminimaliseerd, genormaliseerd of gebagatelliseerd.

Hoe kunnen we in een veranderende wereld de strijd voor een andere samenleving blijven voeren op campus?

(donatielink vanboven)

En waarom we veel meer zouden moeten horen over de illegale blokkade waaraan dit eiland onderworpen is.

Al jarenlang stuurt Comac solidariteitsbrigades naar landen in het Globale Zuiden, waaronder India, Palestina, de Filipijnen en Cuba. De afgelopen jaren hebben sommige politici en mediakanalen dat aangegrepen om een polemiek te starten rond deze reizen. Dit jaar is dat niet anders, met een heel artikel dat aan ons wordt gewijd in de krant De Morgen. Daarom willen we de tijd nemen om de volgende vraag duidelijk te beantwoorden: “waarom stuurt Comac een solidariteitsbrigade naar Cuba?”